دنیای صورتی دخترکم

                                          سلام دخترک چشم رنگی من..... امروز بردیمت دکتر واسه چکاپ دم عید....من و تو و بابایی... یه جورایی چکاپ ماهیانت هم بود البته.... راستش فکر کنم این چکاپ رو هم لازم نداشتی ولی میدونی مامان ....دکترت حس خوبی میده به من...شاید واسه همینه که وقتی پرم ازنگرانی و دغدغه های زیاد در مورد تو...میبرمت اونجا....شاید تو فقط بهانه ای باشی تا اون با آرامش همه چیز رو برام شرح بده و در آخر بگه به حرف مردم گوش نده..مردم خیلی حرف میزنند... میدونی مامان همین حرفای به ظاهر ساده در مورد نرمال ب...

                         پرنیان مامان... امروز آخرین جمعه سال ٩٠ هست .....الان که دارم مینویمس تو کنارم توی یه خواب ناز رفته ای..البته بعد شش ساعت بیداری.... میدونی مامانی..وقتی بیداری من دلم نمیاد کاری بکنم...چون فقط منم و تو....حس میکنم اگه منم دیگه نباشم تنهایی ممکنه کلی تو خودت غصه!!بخوری....برای همین دوست دارم بشینم کنارت و باهات حرف بزنم...بخندونمت و پاهای کپلت رو مرتب توی دلت جمع کنم تا تو صدای خندت بلند بشه.. ولی وقتی میخوابی انگار کلی کار هست که باید انجام بدهم و نمیدونم چرا هیچوقت تموم نمیشه این کارا من....

  سلام پرنیان مامان.... به نظرم این اولین کار مهمی هست که بعد تولد تو انجام داده ام...یعنی درست کردن یه خونه کوچولو واسه تو و ثبت تمام لحظات قشنگی که واسمون رقم میزنی....البته با کمک خاله جان... دخترکم الان دیگه تو چهار ماه و هشت روزه شده ای... درست از 15 آبان  90 .....قتی 10 شب تو به دنیا اومدی و دکتر گذاشتت تو بغلم من خوشبخت ترین مامان دنیا شدم ....با اینکه هیچ وقت بلد نبوده م خوشحالیمو از داشتن تو به کسی نشون بدم ولی میخوام بدونی با اومدنت تمام شادیهای دنیا را برام آوردی.... دیگه تو هستی که بهونه ی خنده های من و بابایی بشی...بهونه ی بیرون رفتنهامون...بهونه ی آشتی های سریعمون...بهونه ی نگرانی های زیادمون... میدونی دخت...